Líf í bænum
Fallegi, rólegi bærinn minn er gjörbreyttur. Það kemur svo sem engum á óvart enda Roskilde Festival byrjuð og íbúðarfjöldinn í Roskilde á góðri með að tvöfaldast eins og mér skilst að hann geri á hverji sumri í kringum hátíðina. Ekki nóg með það heldur kemur helmingur af ársveltu verslana og veitingastaða í bænum inn þessa einu viku sem hátíðin stendur. Þar leggja Íslendingar sitt af mörkum enda ekki mikið fyrir að fara aukaferð til þess að fá ódýrari bjór heldur kaupa bjórinn bara í næstu búð.
Þetta er reyndar kærkomin breyting á bænum sem mér finnst oft heldur rólegur. Þá sjaldan sem við Gísli höfum farið eitthvað út á lífið hér í bænum hefur verið ósköp fátt fólk á börunum. Það er helst á billiardstaðnum og svo á tónleikastaðnum Gimle, sem er nátengdur Roskilde Festival, sem eitthvað er um að vera. Þegar hátíðin hefst fyllist bærinn hins vegar af sætum krökkum og sjúskuðu fólki sem hefur verið á hverri einustu hátíð frá 1973. Fólksvagenrúgbrauð með friðarmerkjum á hliðunum og ýmiss konar druslur skrölta inn í bæinn, oft eftir að hafa keyrt yfir hálfa Evrópu - eða a.m.k. frá nyrsta hluta Noregs. Í fyrra man ég eftir fólki sem hafði keyrt í marga sólarhringa og var ósköp fegið þegar það loksins fann hátíðarsvæðið. Þó hátíðin hefjist ekki formlega fyrr en á morgun, þá var fjöldi hátíðargesta kominn strax um síðustu helgi. Hópar ungmenna, sem flest höfðu vandað sig við hátíðardressið sem helst má lýsa sem druslulegur með stíl. Rigning og drulla síðustu daga hefur þýtt að við búninginn hafa bæst niðurbrett stígvél eða strigaskór með plastpoka í, nokkuð sem er þekkt fyrirbærum frá íslenskum útilegum.
Nú er sólin hins vegar komin - ólíkt Bowie sem heldur sig fjarri að læknisráði. Sjálf keypti ég miða fyrir löngu og er ákveðin í að fara, jafnvel þó ég hafi alls ekki tíma til þess. Ég hef svo sem heldur ekki tíma til þess að skrifa þetta en þar sem ég er sérfræðingur í alls kyns frestunaraðferðum þá verður bloggvirknin örugglega í hámarki næstu daga. Hin árvissa umferð vina og kunningja sem fá skjól fyrir umframfarangur og sturtu heima hjá okkur er hafin og sér tengdamamma um að hleypa fólkinu inn og skemmta þeim. Sjálf höfum við engan tíma í svoleiðis; Gísli í Kristiansand að halda fyrirlestur og ég á RUC að skrifa ritgerð.
Sjáumst á Roskilde Festival.
Þetta er reyndar kærkomin breyting á bænum sem mér finnst oft heldur rólegur. Þá sjaldan sem við Gísli höfum farið eitthvað út á lífið hér í bænum hefur verið ósköp fátt fólk á börunum. Það er helst á billiardstaðnum og svo á tónleikastaðnum Gimle, sem er nátengdur Roskilde Festival, sem eitthvað er um að vera. Þegar hátíðin hefst fyllist bærinn hins vegar af sætum krökkum og sjúskuðu fólki sem hefur verið á hverri einustu hátíð frá 1973. Fólksvagenrúgbrauð með friðarmerkjum á hliðunum og ýmiss konar druslur skrölta inn í bæinn, oft eftir að hafa keyrt yfir hálfa Evrópu - eða a.m.k. frá nyrsta hluta Noregs. Í fyrra man ég eftir fólki sem hafði keyrt í marga sólarhringa og var ósköp fegið þegar það loksins fann hátíðarsvæðið. Þó hátíðin hefjist ekki formlega fyrr en á morgun, þá var fjöldi hátíðargesta kominn strax um síðustu helgi. Hópar ungmenna, sem flest höfðu vandað sig við hátíðardressið sem helst má lýsa sem druslulegur með stíl. Rigning og drulla síðustu daga hefur þýtt að við búninginn hafa bæst niðurbrett stígvél eða strigaskór með plastpoka í, nokkuð sem er þekkt fyrirbærum frá íslenskum útilegum.
Nú er sólin hins vegar komin - ólíkt Bowie sem heldur sig fjarri að læknisráði. Sjálf keypti ég miða fyrir löngu og er ákveðin í að fara, jafnvel þó ég hafi alls ekki tíma til þess. Ég hef svo sem heldur ekki tíma til þess að skrifa þetta en þar sem ég er sérfræðingur í alls kyns frestunaraðferðum þá verður bloggvirknin örugglega í hámarki næstu daga. Hin árvissa umferð vina og kunningja sem fá skjól fyrir umframfarangur og sturtu heima hjá okkur er hafin og sér tengdamamma um að hleypa fólkinu inn og skemmta þeim. Sjálf höfum við engan tíma í svoleiðis; Gísli í Kristiansand að halda fyrirlestur og ég á RUC að skrifa ritgerð.
Sjáumst á Roskilde Festival.
3 Comments:
O, ég vildi að ég kæmist á Roskilde festival. Þetta er örugglega þræl gaman. Það næsta sem ég hef komist svona var Lollapolloza festival (vona að þetta sé rétt stafsett) í Los Angeles, en þar var ekki gist á staðnum heldur fórum við bara heim í þægileg rúm inni í bæ, svo það var ekki alveg ekta.
USs, mér dettur ekki í hug að gista á hátíðasvæðinu. Við fjölskyldan hjólum bara heim á kvöldin eins og sannir Roskildebúar. Auk þess er ég allt of gömul til þess að hafa gaman af því að vera skítug og blaut bæði að utan og innan og vera meira og minna svefnlaust í marga daga. Þá er nú betra að hafa mjúka rúmið mitt!
Góða skemmtun.
Ég er búin að setja link á bloggið þitt á bloggið mitt. Sjáðu bara hvað ég er flink. :) http://farfuglinn.blogspot.com/
Sendu inn athugasemd
<< Home